بیدستان

برای کسی که درد معاش زن و بچه دارد و هشتش گرو دوازده تو فلسفه گرانی را توضیح دهی و آنرا توجیه کنی حکایت زیر است: از نصرالدین پرسیدند :قلیه با قاف است یا با غ گفت: با گوشت موضوعات مرتبط: دلنوشته هابرچسبها: قلیه با قاف است یا با غ, درد معاش...

برای کسی که درد معاش زن و بچه دارد و هشتش گرو دوازده تو فلسفه گرانی را توضیح دهی و آنرا توجیه کنی حکایت زیر است: از نصرالدین پرسیدند :قلیه با قاف است یا با غ گفت: با گوشت...

سیاوش کسرایی قسمت کوتاهی از شعر بلند آرش کمانگیر برف می بارد برف می بارد به روی خار و خاراسنگ كوهها خاموش دره ها دلتنگ راه ها چشم انتظار كاروانی با صدای زنگ بر نمی شد گر ز بام كلبه های دودی يا كه سوسوی چراغی گر پيامی مان نمی آورد رد پا ها گر نمی افتاد روی جاده های لغزان ما چه می كرديم در كولاك دل آشفته دمسرد ؟ آنك آنك كلبه ای روشن روی تپه روبروی من در گشودندم مهربانی ها نمودندم زود دانستم كه دور از داستان خشم برف و سوز در كنار شعله آتش قصه می گويد برای بچه های خود عمو نوروز گفته بودم زندگی زيباست گفته و ناگفته ای بس نكته ها كاين جاست .. آسمان باز آفتاب ...

آب تا اندر رود رود روان بودوچون بدریارسد قرار گیرد ( کشف المحجوب) یعنی مردتاناقص و ناتمام است سبکبار باشد وچون کامل و آراسته شودباسکینه ووقارگردد.(لغت نامه دهخدا دروصف مطلب بالا)...

کفشهای تا به تا و وصله دار من کجاست؟ خاطرات خوب و شیرین بهار من کجاست؟ کوچه های خاکی و باهم دویدن هایمان شور و شوق خنده ی بی اختیار من کجاست؟ کاهگل ها عطر دفترهای کاهی داشتند خاک باران خورده ی ایل و تبار من کجاست؟ کو دبستان؟ کو کلاس درس؟ کو آن نیمکت؟ همکلاسی همیشه در کنار من کجاست؟ باغ سرسبز الفبا را چرا گم کرده ام؟ سطر سطر سیب های " آب" دار من کجاست؟ آتش پیراهنت مانده ست در من سالها ریزعلی! تنهای تنهایم قطار من کجاست؟ مانده جای ترکه اش بر روی دستم، کو خودش؟ درس سارا، درس شیرین انار من کجاست؟ رفت آن روباه مکار و پنیرم را ربود زاغ خوش آواز روی شاخسار من...

این کار واقعا مصداقی از ضرب المثل تومو میبینی و او پیچش مو تو ابرو او اشارتهای ابرو از آن جهت که نگاه ظریف و هنرمندانه یک کاریکاتوریست یا نقاش را نشان میدهد. و اما شعری که ضرب لمثل شده است برگرفته از شاهکار وحشی بافقی یعنی شیرین و فرهاد است . و اصل آن : تو مو بینی و مجنون پیچش مو تو ابرو، او اشارتهای ابرو ...

روستا زاده ای را پدر به تحصیل علم فرستاد پس از چند سالی که به موطن باز آمد دانشمندان اختبار کردند عامی بر امد پدر پرسید در این مدت دراز عمر چه گذشت؟ او گفت: یک روز من مریض شدم یک روز استادم یک روز من به گرمابه رفتم یک روز استادم یک روز من جامه میشستم یک روز استادم و روز هفتم آدینه بود. امثال و حکم دهخدا...